σαφηνιστικός
σαφηνιστικός, explanatory
σᾰφην-ιστικός, ή, όν,
- explanatory, τινος of a thing, Luc. Salt. 36; τὸ -κόν Procl. in Prm. p.534 S.; σ. πρόβλημα dub.l. in Gal. 18(2).891.
σαφηνιστικός, ά, όν [ᾰ] qui sert à éclaircir, à faire connaître clairement, gén. Luc. Salt. 36.
Étym. σαφηνίζω.
σαφηνιστικός, deutlich machend, erklärend, ἐπιστήμη, Luc. salt. 36.
σαφηνιστικός
from σᾰφηνίζω
σᾰφηνιστικός, ή, όν
- explanatory, τινος of a thing, Luc.