σαώτης
σαώ-της, ου, ὁ, (σαόω) poet. for σωτήρ, epith. of Dionysus, AP 9.603 (Antip.), Paus. 2.37.2.
σαώτης, ου (ὁ) le sauveur, ép. de Zeus et de Dionysos, Paus. 2, 37, 2 ; Anth. 9, 603.
Étym. σαόω.
σαώτης, ὁ, poet. = σωτήρ, Antip. Thess. 70 (IX.603); Beiname des Dionysus, Paus. 2.37.2.
σαώτης, ου, ὁ,
σαόω
poetic for σωτήρ, Anth.