σελάχιον
σελάχ-ιον [ᾰ], τό, Dim. of σέλαχος, Eup. 1, Pl.Com. 56, Luc. Lex. 6:—poet. σελάχειον, τό, Opp. H. 1.643.
σελάχιον, ου (τὸ) [ᾰ] dim. de σέλαχος, Eup. 2-1, 428 Meineke ; Plat. com. 2-2, 634 Mein. ; Luc. Lex. 6.
σελάχιον, τό, dim. von σέλαχος ; Eupol. bei Hdn. Philet. p. 453 ; Luc. Lexiph. 6 ; gew. im plur.; übh. ein Tier aus dem Geschlechte σέλαχος, Sp.