σελαγέω

σελᾰγ-έω, (σέλας)

• enlighten, illuminate, ἀκτὶς ἀελίω σελάγεσκε . . γαῖαν Hymn.Is. 9:—Pass., beam brightly, σελαγεῖτο δʼ ἀνʼ ἄστυ πῦρ E. El. 714 (lyr.); ὄμμα αἰθέρος σελαγεῖται Ar. Nu. 285, cf. 604; also, to be in a blaze, Id. Ach. 924 sq.
• • II intr., shine, beam, Opp. C. 1.210, 3.136.

σελαγέω, 1) erhellen, erleuchten, bestrahlen. – Pass. σελαγεῖσθαι, bestrahlt werden, dah. in hellem Glanze stehen, σελαγεῖτο ἀνʼ ἄστυ πῦρ ἐπιβώμιον, Eur. El. 714 ; ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖται μαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς, Ar. Nub. 286 ; σὺν πεύκαις, 594 ; in hellen Flammen stehen, Ach. 924, κεἴπερ λάβοιτο τῶν νεῶν τὸ πῦρ ἅπαξ, σελαγοῖντʼ ἂν εὐθύς.
2) intr., leuchten, strahlen, schimmern, χαλκὸν σελαγεῦντα, Opp. Cyn. 1.210.

σελαγέω σελᾰγέω, σέλας

• to enlighten, illume:—Pass. to beam brightly, Ar.