σεληναίη

σελην-αίη, ἡ, Ion. and Ep. for σελήνη, Emp. 43, Ar. Nu. 614, A.R. 1.500, IG 14.1389 i 27, etc., and in later Prose, Luc. Astr. 3, 17; prov., ἡ Ἀκέσεω σ. ‘the Greek Kalends’, Herod. 3.61; Dor. σελᾱναία E. Ph. 176 (lyr.), Pl. Cra. 409c.

σεληναίη, ἡ, poetic for σελήνη, Ar.; Doric σελαναία Eur.