σεληναία
σεληναία, ας (ἡ) forme anc. et vulg. p. σελήνη, Ar. Nub. 614 ; Hld. 1, 17 ; 8, 12 ; A. Tat. 3, 17 ||
➳ Ion. σεληναίη, Empéd. 244 Mullach ; A. Rh. 1, 500 ; Orph. H. 4, 2 ; Nonn. D. 35, 33 ; 44, 171 ; Anth. App. 45 ; Luc. Astr. 3 et 15. Dor. σελαναία [ᾱλ] Eur. Ph. 176 ; Thcr. Idyl. 2, 165.
σεληναία, ἡ, ion. σεληναίη, = σελήνη ; Emped. 177 ; Bion. 16.5 ; Luc. Dea Syr. 4, astrol. 3.25.