σειστός

σεισ-τός, ή, όν,

• shaken, Ar. Ach. 346.
• • II pendant, of earrings, ἐνώτια χρυσᾶ σειστὰ ἐγ κιβωτίῳ IG ΙΙ(2).203 B 69 (Delos, iii B.C.), cf. 287 B 28 (iii B.C.), Inscr.Délos 442 B 4 (ii B.C.).