σεισοπυγίς
σεισο-πῡγίς, ίδος, ἡ,
- = ἴυγξ (cf. κιναίδιον), Cyran. 97, Suid. s.v. κίγχλος, Sch. Theoc. 2.17:—Dim. σεισο-πύγιον, τό, Cyran. l.c., Tz. H. 11.577.
σεισοπυγίς, [ῡ], ἡ, die Bachstelze, in Niedersachsen der Wippsterz, der Natur eben so treu nachgebildet, wie das griech. Wort, Schol. Theocr. 2.17.