σημόθετος
σημόθετος, having a mark set
σημόθετος, ον, poet. σᾱμο-,
- placed as a mark, AP 6.295 (Phan.).
*σημό·θετος, dor. σαμό·θετος, ος, ον [ᾱ] qui a une marque ou un signe apposé, Anth. 6, 295.
Étym. σῆμα, τίθημι.
σημόθετος, mit einem Zeichen versehen, bezeichnet, πορεία, Phani. 3 (VI.295).
σημόθετος
σημό-θετος, ον,
- having a mark set or affixed, Anth.