σιγύνης
σιγύνης, a spear
σῐγύνης [ῡ], ου, ὁ,
- spear, Hdt. 5.9, Opp. C. 1.152; also σίγῡνος, ὁ, A.R. 2.99, AP 6.176 codd. (Maced.); σίγῡνον, τό, Arist. Po. 1457b6, AP 7.578 (Agath.); and in Lyc. 556, σίγυμνον (in dat. -ῳ).—Cyprian acc. to Hdt. and Arist. ll. cc., Scythian acc. to Sch.Par. A.R. 4.320 (cf. III).
- II σιγύνης among the Ligyes near Marseilles was used for κάπηλος, Hdt. l.c.
- III Σιγύνναι, οἱ, a people on the Middle Danube, Hdt. l.c.; in A.R. 4.320, Σίγυννοι; in Str. 11.11.8, Σίγιννοι. [In A.R. and Opp., ῡ; freq. written with double ν, σιγύννης, etc.]
σιγύνης ou σιγύννης, ου (ὁ) [ῐῡ]
1 épieu de chasseur, Hdt. 5, 9 ; Opp. C. 1, 152 ; qqf. lance, DS. 20, 33 ; mot chypriote, selon Hdt. l. c. ; macédonien, thrace ou scythique sel. d’autres ||
2 petit marchand, débitant, chez les Ligyes, au-dessus de Massilia, Hdt. 5, 9.
Étym. pré-grec ; non apparenté à σιβύνη.
1. kleinhandelaar (Ligurisch).
2. werpspies (Cyprisch).
σιγύνης, ὁ, s. σιγύνη.
σιγύνης
σῐγύ_νης, ου, ὁ,
- ICyprian word for a spear, Hdt.
- IIσιγύνης among the Ligyes near Marseilles was used for κάπηλος, Hdt.
- IIIthe Σιγῦναι were a people on the Middle Danube, Hdt.