σιδηραγωγός
σιδηραγωγός, attracting iron
σῐδηρ-ᾰγωγός, όν,
- attracting iron, of the magnet, S.E. M. 1.226.
σιδηρ·αγωγός, ός, όν [ῐᾰ] qui attire le fer, Sext. M. 1, 126.
Étym. σίδηρος, ἄγω.
σιδηραγωγός, das Eisen führend, anziehend, μάγνης, S.Emp. adv.gramm. 226.