σιδηροχάρμης
σιδηροχάρμης, fighting
σῐδηρο-χάρμης, ου, ὁ,
- fighting (or perhaps exulting) in iron, epith. of mailed war-horses, Pi. P. 2.2; cf. χαλκοχάρμης.
*σιδηρο·χάρμης, dor. σιδαροχάρμας, α [ῐᾱμᾱ] adj. m. qui combat bardé de fer, en parl. de chevaux, Pd. P. 2, 4.
Étym. σ. χάρμα ; cf. χαλκοχάρμης.
σιδηροχάρμης, ὁ, in Eisen kämpfend, Beiw. der gepanzerten Kampfrosse, Pind. P. 2.2.
For Pindar, see also: σιδαροχάρμας
σιδηροχάρμης
σῐδηρο-χάρμης, ου, ὁ,
- fighting (or perhaps exulting) in iron, epith. of war-horses, Pind.