σιδηροχίτων
σιδηροχίτων, with iron tunic
σῐδηρο-χίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ,
- with iron tunic, Nonn. D. 31.162.
σιδηρο·χίτων, ων, ον, gén. ωνος [ῐῐ] à tunique de fer, Nonn. D. 31, 162.
Étym. σ. χιτών.
σιδηροχίτων, ωνος, mit eisernem Leibrock, Nonn. 31.162 u. a.Sp.