σικυωνία
σῐκῠ-ωνία, Ion. -ιη, ἡ,
- = κολοκύντη, Hp. Loc.Hom. 47, Plu. Symp. 2.154c; Megalopolitan word acc. to Ath. 2.58f.
σικυωνία, ας (ἡ) [σῐ] courge ou coloquinte, Hpc. 424, 2, etc. ; Plut. M. 154c.
Étym. σικύα.
σικυωνία, ἡ, = σικύα, in allen Bedeutungen, bes. Schröpfkopf ; Ath. II.58f ; Plut. Sept. sap. conv. 10.