σιτόχροος
σιτόχροος, of the colour of ripe wheat
σῑτό-χροος, ον, contr. σῑτό-χρους, ουν, (χρόα)
- of the colour of ripe wheat, Opp. C. 1.435; βοῦς, μόσχος, PFlor. 51.12 (ii A.D.), BGU 986.10 (ii A.D.); of horses, PFay. 301 (ii A.D.).
σιτό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν [ῑ] de la couleur du blé, c. à d. d’un jaune brun, Opp. C. 1, 435.
Étym. σ. χρόα.
σιτόχροος, [ῑ], weizenfarbig, von der gelbbräunlichen Farbe des reisen Weizenkorns, rubeus ; κύνες, Opp. Cyn. 1.435.