σκελετός
σκελετός, (subst) mummy, skeleton; (adj) dried up, withered
σκελετ-ός, ή, όν, (σκέλλω)
- dried up, withered, Κινησίας σ., ἄπυγος Pl.Com. 184.3; σ. δάκος Nic. Th. 696.
- II Subst. σκελετός, ὁ, dried body, mummy, Λάμπρος . . Μουσῶν σ. Phryn.Com. 69, cf. Str. 17.3.8, Plu. Symp. 2.148a, QConv. 735f; ἡμιθανῆ σ. AP 11.392 (Lucill.); τῶν ὑπὸ γῆν σ. λεπτότατος ib. 92 (Id.); κείσεται σ. καὶ τὸ μηδὲν γενόμενος Plu. Ant. 75.
- 2 skeleton, Phld. Mort. 30, Gal. 2.221,222,734, al.
- III v. σκελετά.
σκελετός, ή, όν, desséché, en parl. de pers. Plat. com. 2-2, 679 Mein. ; en parl. d’une morsure, Nic. Th. 696 ; τὸ σκελετόν (s. e. σῶμα) Plut. M. 736a, momie ; ὁ σκελετός, Anth. 11, 92, 392 ; Plut. Ant. 75 ; Luc. Nec. 15, squelette.
Étym. σκέλλω.
σκελετός, ausgetrocknet, δάκος, Nic. Ther. 696, Schol. ἐσκληκός ; ausgedörrt, abgemagert, dah. trocken, dürr, mager ; τὸ σκελετόν, sc. σῶμα, Mumie, Plut. Sept. sap. conv. 2 ; οἱ ὑπὸ γῆν, Lucill. 56 (IX.92); vgl. Luc. Necyom. 15. – Uebtr. sagt Plut. Anton. 76 αὐτὸς δὲ κείσεται σκελετὸς καὶ τὸ μηδὲν γενόμενος.
que con sus patas pise un esqueleto (de modo que su pata pise el cráneo del esqueleto)
σκελετός, ή, όν
σκέλλω
- dried up, withered: as Subst. σκελετός, οῦ, a dried body, mummy, Anth., Plut.