σκεδαστός
σκεδαστός, that may be scattered
σκεδ-αστός, ή, όν,
- that may be scattered, οὐσία σ. dissoluble substance, Pl. Ti. 37a; τὸ τῆς ὕλης σ. Plu. Def.orac. 2.430f.
σκεδαστός, ή, όν, qui peut être dispersé ou dissipé, Plat. Tim. 37a ||
Sup. -ότατος, Plot. Enn. 2, 848.
Étym. vb. de σκεδάννυμι.
σκεδαστός, zerstreut, zu zerstreuen, zerstreubar ; οὐσία, Plat. Tim. 37a ; Ggstz ἀμέριστος, Plut. Def. orac. 37.