σκελετεία
σκελετεία, a being withered
σκελετ-εία, Ion. -ίη, ἡ,
- a being withered, Gal. 19.139, Aret. CD 2.13, prob. in 2.6, for -ίνην.
*σκελετεία, seul. ion. σκελετίη, ης (ἡ) dessèchement, Gal. 2, 102 ; Arét. Cur. m. diut. 2, 13.
Étym. σκελετός.
σκελετεία, ἡ, Trockenheit, Magerkeit, Medic.