σκυτικός
σκυτικός, skilled in shoemaking
σκῡτ-ικός, ή, όν, (σκῦτος)
- skilled in shoemaking, Socr. Ep. 13: ἡ -κή (sc. τέχνη), = σκυτοτομία, Pl. R. 374b, al., Arist. Pr. 956b4: -κὴ πλατεῖα Street of Cobblers, IGRom. 4.790 (Apamea); παντοπωλεῖα σ. OGI 629.78 (Palmyra, ii A.D.).
σκυτικός, ή, όν [ῠ] de cordonnier : ὁ σκ. Socr. Ep. 13, cordonnier ; ἡ σκυτική (s. e. τέχνη), Plat. Rsp. 374b, l’art du cordonnier.
Étym. σκῦτος.
σκυτικός, [ῡ], zur Schusterei, zum Schuster gehörig ; ὁ σκ., der Schuster, epist. Socr. 13 ; ἡ σκυτική, das Schusterhandwerk, Plat. Theaet. 146d u. öfter.
σκυτικός
σκῡτικός, ή, όν
σκῦτος
- skilled in shoemaking:— ἡ -κή (sub. τέχνη) = σκυτοτομία, Plat.