στεγήρης
στεγήρης, roofed
στεγ-ήρης, ες,
- roofed, οἶκος MoschioTrag. 6.7.
στεγ·ήρης, ης, ες, muni d’un toit, couvert, Moschion tr. (Stob. Ecl. 242).
Étym. στέγη, *ἄρω.
στεγήρης, ες, mit einer Decke od. einem Dache versehen, οἶκος, Moschion bei Stob. ecl. phys. p. 242.