στεγανότης
στεγανότης, imperviousness
στεγᾰν-ότης, ητος, ἡ,
- imperviousness, Eust. ad D.P. 1166.
στεγανότης, ητος (ἡ) [ᾰ] état de ce qui est impénétrable, DP. 1166.
Étym. στεγανός.
στεγανότης, imperviousness