στεγανός
στεγανός, covering so as to keep out water, water-tight, waterproof
στεγᾰν-ός, ή, όν, (στέγω)
- covering so as to keep out water, water-tight, τρίχα X. Cyn. 5.10; πλοῖα Arist. Fr. 554; of other things, κλῶνες . . κεράμων -ώτεροι AP 9.71 (Antiphil.); πυκνὸν καὶ σ. Plu. QConv. 2.692a; προβλημάτων -ώτατον πρὸς ὀϊστούς Id. Ant. 45.
- 2 generally, enclosing, confining, δίκτυον A. Ag. 358 (anap.).
- II closely covered, sheathed, λευκῆς χιόνος πτέρυγι στεγανός, of Polynices, represented as an eagle, covered by his white Argive shield (cf. λεύκασπις), S. Ant. 114 (anap.); of a building, ἄνωθεν σ. roofed over, Th. 3.21, cf. Trag.Adesp. 115, Call. Cer. 55, D.H. 1.26; οὓς [ναοὺς] . . δοκὸς στεγανοὺς παρέχει E. Fr. 472.6 (anap.).
- 2 strongly fortified, πόλις Aristid. Or. 21(22).12 (Comp.); ἕρκη Lib. Decl. 23.77 (Sup.).
- 3 indoor, δίαιτα, opp. open-air life, Ph. 2.297.
- 4 metaph., τὸ ἀκόλαστον αὐτοῦ καὶ οὐ σ. its intemperance and leakiness, Pl. Grg. 493b; and of persons, close, reserved, prov., Ἀρεοπαγίτου -ώτερος Alciphr. 1.13, cf. Them. Or. 21.263a, Or. 26.323d, etc.
- III Adv. -νῶς confinedly, through a covered passage or tube, ἡ πνοὴ ἰοῦσα σ. Th. 4.100; πωμάσαι σ. cover tightly, Dsc. 2.76.14: Comp., -ώτερον πρὸς τὰς τῶν ὑετῶν φορὰς ἀντέχειν Ph. 2.513; ναῦς -ώτατα ἔχει Aristid. Or. 34(50).31.
- 2 metaph., -ώτερον φρονεῖν AP 5.215 (Agath.); -ώτατα κατεῖχεν ἔνδον τὴν αὑτοῦ γνώμην Memn. 6.—Cf. στεγνός.
στεγανός, ή, όν [ᾰ]
A act. :
I qui sert à couvrir, qui couvre, Eschl. Ag. 358 ; Anth. 9, 71 ; Plut. Ant. 45 ||
II qui ne laisse rien passer, d’où :
1 qui recouvre hermétiquement, qui enferme complètement, impénétrable, imperméable, Xén. Cyn. 5, 10 ||
2 fig. discret, silencieux, Alciphr. 1, 13 ; Thém. 263a, etc. ; τὸ οὐ στ. Plat. Gorg. 493b, habitude de ne se pas contenir ||
3 opaque, épais, Plut. M. 692a ||
B pass. :
1 couvert, Thc. 3, 21 ; Soph. Ant. 115 ; Eur. fr. 475 a, 6 ; Call. Cer. 55 ||
2 bouché, constipé, Nic. Al. 367 ||
Cp. στεγανώτερος, Alciphr. l. c. ; sup. στεγανώτατος, Plut. Ant. 45 ; Jos. B.J. 1, 24, 1.
Étym. στέγω.
1. act.
a. bedekkend, omsluitend.
b. die niets doorlaat, ondoordringbaar; overdr. van de ziel:
2. pass. bedekt, omsloten:
στεγανός, bedeckt ; λευκῆς χιόνος πτέρυγι στεγανός, Soph. Ant. 114 ; πύργοι ἄνωθεν στεγανοί, Thuc. 3.21 ; auch • adv. στεγανῶς , 4.100 ; – von Menschen, versteckt, verschwiegen, Ggstz ἀκόλαστος, Plat. Gorg. 493b ; daher Ἀρεοπαγίτου στεγανώτερος, Alciphr. 1.13 ; στεγανώτατα τὴν αὑτοῦ γνώμην ἔνδον κατεῖχε, Memnon. 6 ; vgl. noch στεγανώτερον φρονεῖν, Agath. 4 (V.216), was Suid. πυκινώτερον, συνεχέστερον erklärt ; – τρίχες, dicht, das Wasser nicht durchlassend, Xen. Cyn. 5.10 ; – zusammengezogen, verstopft, νηδύς, Nic. Al. 367 ; – akt., bedeckend, ἐπὶ Τροίας πύργοις ἔβαλες στεγανὸν δίκτυον, Aesch. Ag. 349.
στεγανός
στεγᾰνός, ή, όν
στέγω
- Icovering so as to keep out water, water-tight, waterproof, Xen., Anth.
- 2generally, covering, enclosing, confining, of a net, Aesch.
- IIclosely covered, λευκῆς χιόνος πτέρυγι στεγανός, of Polynices, represented as an eagle, covered by his white Argive shield (v. λεύκασπις), Soph.; of a building, roofed, Thuc.
- 2metaph., τὸ οὐ στεγανόν leakiness, Plat.
- IIIadv. -νῶς, confinedly, through a tube, Thuc.