στρατοπεδάρχης
στρατοπεδάρχης, a military commander
στρᾰτοπεδ-άρχης, ου, ὁ,
- military commander, BGU 1822.13 (i B.C., prob.), D.H. 10.36, J. BJ 6.4.3, Mitteis Chr. 87.5 (ii A.D.), Procl. Par. Ptol. 245; = praefectus castrorum, CIL 3.13648, 141875 (Pontus), Luc. Hist.Conscr. 22, Gloss.
στρατοπεδ·άρχης, ου (ὁ) [ᾰ]
1 commandant d’une armée, Jos. B.J. 2, 19, 4 ; Luc. H. conscr. 22, etc. ||
2 tribun d’une légion, DH. 10, 36.
Étym. στρατόπεδον, ἄρχω.
στρατοπεδάρχης, ὁ, Anführer des Lagers, Luc. hist.conscr. 22 ; tribunus legionis, Dion.Hal. 10.36.
Strong
στρατοπεδάρχης
στρᾰτοπεδ-άρχης, ου, ὁ,
- a military commander, Lat. tribunus legionis, Luc.