συμπεριενεκτέον
συμπεριενεκτέον, one must accommodate oneself to
συμπερι-ενεκτέον,
- one must accommodate oneself to, ἀγνώμονι πατρί Socr. ap. Stob. 4.25.42.
συμπεριενεκτέον, vb. de συμπεριφέρω, Socr. (Stob. Fl. 79, 42).
συμπεριενεκτέον, Adj. verb. zu συμπεριφέρω.