συνέμπτωσις
συνέμπτωσις, formal coincidence
συνέμ-πτωσις, εως, ἡ,
- formal coincidence, [μέτρων] Sch.Heph. p.154 C.; σ. Σοφοκλεῖ καὶ Εὐριπίδῃ a coincidence (of language) between . ., Sch. Ar. Th. 21; σ. ἱστορική Ptol.Heph. ap. Phot. Bibl. p.148 B.
- II in Gramm., similarity of form, A.D. Pron. 52.5, al.; τόνου Id. Adv. 155.13.
συνέμπτωσις, εως (ἡ)
1 coïncidence, Lgn fr. 3, 4 ; Ptol. (Phot. Bibl. 148, 25) ||
2 rencontre ou ressemblance de formes, Dysc. Synt. 52, 5 et 19, etc.
Étym. συνεμπίπτω.
συνέμπτωσις, ἡ, Zusammenfallen, -treffen, Eust.