συνέμφασις
συνέμφασις, joint
συνέμ-φᾰσις, εως, ἡ,
- joint or secondary indication, τινος of a thing, S.E. M. 7.239, Ath. 7.325b.
συνέμφασις, εως (ἡ) [ᾰ] action de laisser comprendre en même temps, allusion, Ath. 325b ; Sext. M. 7, 239 ; Clém. 680.
Étym. συνεμφαίνω.
συνέμφασις, ἡ, das Mitandeuten, Anspielen, τινός, worauf ; φαλαρὶς κατὰ συνέμφασιν τοῦ φαλλοῦ, Ath. VII.325b ; S.Emp. adv.log. 1.239.