συνεμβαίνω

συνεμ-βαίνω, fut. -βήσομαι PTeb. 729.3 (ii B.C.):—

• embark together, τινι with one, Luc. Nav. 15; συνεμβήσητε (sic) ἅμα ἡμῖν εἰς ῥώμσιν Pap. in Glotta 2.150; συνεμβάς μοι εἰς πλοῖον BGU 1817.12 (i B.C.): metaph., σ. τινὶ εἰς τὴν θάλατταν embark with one upon naval power, Plb. 1.20.7; εἰς πόλεμον (sc. τινι) Id. 29.3.8; εἰς ἀπέχθειαν ἅμα τινί Id. 16.26.6; ἐν πλείοσιν τῶν τῇ πόλει συμφερόντων καὶ κοινῇ τοῖς πολίταις καὶ ἰδίᾳ ἑκάστῳ σ. Supp.Epigr. 7.62.9 (Seleucia Pieria, ii B.C.); ἐς τὰ παρακαλούμενα ὑφʼ ὑμίων συνεμβάντες GDI 5183.18 (Crete, found at Teos, ii B.C.); σ. εἰς ἡρωϊκὰ μεγέθη engage in them, of a poet, Longin. 9.10, cf. 13.4.