συνεμπίπτω
συνεμπίπτω, to fall in
συνεμ-πίπτω,
- fall or be put in also, ἐς τὸ πῦρ Luc. Peregr. 24, cf. DMort. 20[10].4.
- 2 fall on or attack together, Plu. Brut. 42 (s. v.l.); of diseases, σ. τινί Hp. Acut. 42, Gal. 16.493, Aret. SA 2.6 codd. (leg. συμπ-).
- 3 befall also, εἴ τι τοιοῦτον συνεμπέσοι αὐτῷ might befall him too, Arist. Rh.Al. 1444a14.
- 4 to be thrown together, κατὰ τὠυτό Hp. Vict. 1.27 (v.l. συνεκ-), cf. Plu. Pyth. 2.399e; coincide in form, -ουσαι λέξεις A.D. Pron. 52.4, al.; τοῖς παλαιοῖς, i.e. by repeating their words, Artem. 2.1; of metrical phrases, Sch. Ar. Nu. 651; Astrol., come together, Vett.Val. 90.27, 333.23.
- 5 fall to be included in, σὺν τοῖς καὶ εἰς τούτους συνεμπεσουμένοις φορτίοις πᾶσι POxy. 243.33 (i A.D.), cf. 503.14 (ii A.D.).
συν·εμπίπτω (ao. 2 συνενέπεσον, pf. συνεμπέπτωκα)
I
1 tomber ensemble sur ou dans, avec ἐς et l’acc. Luc. Per. 24 ||
2 attaquer ensemble, Plut. Brut. 42 ; en parl. de maladies, Hpc. Acut. 390 ||
II fig.
1 se rencontrer, Plut. M. 399e ||
2 coïncider, s’accorder avec, dat. Arstt. Rhet. Al. 37, 32 ; avec πρός et l’acc. Plut. M. 399e ||
3 t. de gr. se rencontrer avec, être semblable à, Dysc. Synt. p. 213 ; Adv. p. 566, 23, etc.
1. tegelijk
2. tegelijk overvallen, met dat.
συνεμπίπτω, (πίπτω), mit od. zugleich hinein od. darauf fallen, mit einen Einfall machen ; Luc. mort. Peregrin. 24 ; Plut.; – zusammentreffen, Isocr. frg. bei Spengel 161.
συνεμπίπτω
fut. -πεσοῦμαι
- 1to fall in or upon together, Luc.
- 2to fall on or attack together, Plut.