συνεθισμός
συνεθισμός, habituation
συνεθ-ισμός, ὁ,
- habituation, Plot. 1.3.3, Jul. Or. 8.248a.
συνεθισμός, οῦ (ὁ) action d’accoutumer, Plot. 20g ; Rhét. 3, 468 W.
Étym. συνεθίζω.
συνεθισμός, ὁ, Angewöhnung womit oder wozu, Gewohnheit.