συνενόω
συνενόω, unite
συνενόω,
- unite, Ar.Byz. Epit. 38.12, Damocr. ap. Gal. 13.800, Zos. Alch. p.142 B., Phlp. in GA 20.33:—Pass., pf. συνένωμαι or -ήνωμαι, to be united, c. dat., J. BJ 5.4.3, S.E. M. 9.130, PStrassb. 31.11 (iii A.D.), etc.; Gramm., form a compound with, ὀνόματι A.D. Synt. 314.1.
συν·ενόω-ῶ, unir solidement, Arstt. Physiogn. 6, 10 ; Sext. M. 9, 130 ; Jos. B.J. 5, 4, 3, etc. ; Gal. Comp. med. per gen. 13, 800.
Étym. σύν, ἑνόω.
συνενόω, mit, zugleich vereinigen ; bei Pol. 2.14.1 f.l. ; συνήνωταί τινι, S.Emp. pyrrh. 3.43.