συρραθαγέω
συρραθαγέω, crunch
συρρᾰθᾰγέω,
- crunch, Nic. Th. 194.
συρραθαγέω-ῶ [ᾰᾰ] dévorer ensemble et avec bruit, Nic. Th. 194.
συρραθαγέω, mit, zugleich lärmen, auch trans., mit Getöse zerbrechen u. fressen, Nic. Ther. 94.