About Report a problem

Menu

σφαραγέω

σφαραγέω, = σμαραγέω,
1) im med. prasseln, rauschen, zischen, σφαραγεῦντο δέ οἱ πυρὶ ῥίζαι ὀφθαλμοῦ, Od. 9.390, es zischte die Wurzel des Auges von dem Feuer, als Odysseus dem Kyklopen das Auge mit dem glühenden Schafte ausbrannte.
2) wie σπαργάω, strotzen, voll sein, οὔθατα σφαραγεῦντο, Od. 9.440.

Saved

Recent