σφαραγίζω
σφαραγίζω, to stir up with noise and bustle
σφᾰρᾰγ-ίζω,
- stir up with noise and bustle, σὺν δʼ ἄνεμοι ἔνοσίν τε κονίην τʼ ἐσφαράγιζον Hes. Th. 706.
σφαραγίζω (impf. ἐσφαράγιζον) [ᾰᾰ] soulever avec bruit, Hés. Th. 706.
Étym. cf. le préc.
σφαραγίζω, lärmend herbeiführen, mit Geräusch aufregen, ἔνοσίν τε κόνιν τε, Hes. Th. 706 ; Hesych. erkl. μετὰ ψόφου δονεῖν.
σφαραγίζω
σφᾰρᾰγίζω,
from σφάραγος
only in Epic imperf. σφαράγιζον
- to stir up with noise and bustle, Hes.