σφενδόνησις
σφενδόνησις, slinging
σφενδόν-ησις, εως, ἡ,
- slinging, Hp. Fract. 2, Pl. Lg. 794c, Apollod. Poliorc. 141.8.
σφενδόνησις, εως (ἡ) action de lancer avec la fronde, d’où coup de fronde, Hpc. Fract. 751 ; Plat. Leg. 794c ; Apd. pol. 15c.
Étym. σφενδονάω.
σφενδόνησις, ἡ, das Schleudern, Werfen mit der Schleuder, Plat. Legg. VII.794c.