τίλα
τίλα, plucking
τίλα [ῐ], ἡ,
- plucking, εἰς τὴν τ. τοῦ χόρτου PFlor. 180.4 (iii A.D.).
- II pl., flocks or motes floating in the air, Plu. QConv. 2.722a; cf. τίλος.