τίκτω

τίκ-τω, Od. 4.86, etc.: fut. τέξω 11.249, h.Merc. 493, Orac. ap. Hdt. 5.92.βʹ, A. Pr. 851, 869, E. Tr. 747, Ar. Eq. 1037 (Orac.), Th. 509; also τέξομαι Il. 19.99, Hes. Th. 469, 898, h.Ap. 101, A. Pr. 768, Hdt. 7.49, Ar. Lys. 744, etc.; poet. inf. also τεκεῖσθαι h.Ven. 127; pl. τεξείεσθε Arat. 124: aor. ἔτεκον, Ep. τέκον, Il. 1.352, 5.875, etc.: aor. 1 ἔτεξα only late, Orph. H. 41.8 codd. (for ἐντήξῃ is prob. l. in Ar. Lys. 553): pf. τέτοκα Hes. Op. 591, Hp. Aph. 5.39, Ar. Pax 757, Pl.Com. 64.5, X. Cyn. 5.13, cf. ἐντίκτω:—Med., in same sense as Act., only in Poets, A. Ch. 127, Fr. 44: fut. (v. supr.): aor. ἐτεκόμην Ar. Av. 1193 (lyr.), Ep. τεκόμην Il. 4.59, al.; subj. τέκηαι A.R. 1.905:—Pass., pres. indic. τίκτεται A. Th. 437; inf. τίκτεσθαι Sor. 2.53; part. τικτόμενος ib. 54: fut. τεχθήσομαι J. AJ 2.9.2, Gp. 17.6.1, etc.: aor. ἐτέχθην Hp. Superf. 18, Ps.-E. Fr. 1132.44, LXX Nu. 26.60 (v.l.), al., Gp. 17.6.2, etc.: pf. τέτεγμαι, inf. τετέχθαι, Ael. NA 2.12, Paus. 3.7.7, etc.--These pass. tenses seem not to have been used in correct Att.:—

• bring into the world, engender; of the father, beget, of the mother, bring forth.
• • I impf. Act. τίκτε, ἔτικτε, in Hom. usu. of the father, Il. 2.628, 6.155, 206, 11.224, cf. Hes. Fr. 44 (of the mother, Il. 16.180, 22.428, 24.497, Od. 23.325); in Hes. (Frr. 17,142), Lyr., and Trag. the pres. and impf. are also used of the mother, ἃ Θήβαν ἔτικτεν Pi. O. 6.85, cf. B. 18.50; μᾶτερ, ἅ μʼ ἔτικτες A. Eu. 321 (lyr.), cf. Ag. 763 (lyr., of Ὕβρις), S. El. 533; δεινὸν τὸ τίκτειν ib. 770, cf. Pl. Tht. 151a, etc.; τ. καὶ γεννᾷ Id. Smp. 206d; of both parents. Στάσις δὲ καὶ Κρόνος . . τίκτετον τύραννον Cratin. 240.
  • • 2 aor. Act. τέκε, ἔτεκε, mostly of the mother, Il. 1.36, 352, 2.513, etc. (also fut. Med. τέξεσθαι 19.99); τεκεῖν τινά τινι 2.658, 6.22, etc.; ὑπό τινι 2.714, 728, etc.; τ. ἔκ τινος Plu. Thes. 20; παρά τινος Luc. Alex. 42; παρά τινι E. El. 62: but τέκεν of the father, Il. 13.450, Od. 3.489, al., Hes. Th. 208, Fr. 99.2: metaph., τῷ τεκόντι ἀρετήν Pl. Smp. 212a.
    • 3 the aor. Med. τέκετο is commonly used of the father, as Il. 2.741, 6.154, al., Hes. Fr. 19: but τέκετο of the mother, Il. 2.742, 15.187, 22.48, Hes. Fr. 46; so τῶν τεκομένων of the mother, A. Ch. 419 (lyr.).
    • 4 the two are conjoined, ὃν τέκετο θάνατος, ἔτεκε δʼ αἰόλος δράκων S. Tr. 834 (codd., lyr.).
    • 5 aor. Act. is used in pl. of both parents, Od. 7.55, 8.554 (οὓς Ἑκάβη ἠδὲ Πρίαμος τέκε παῖδας Il. 22.234); aor. Med. τεκόμεσθα, Od. 23.61, 24.293.
    • • b οἱ τεκόντες the parents, A. Th. 49, S. OT 999, etc.; the Art. is rarely omitted, πατέρων τε καὶ τεκόντων A. Ch. 329 (lyr.): c. gen., κιόντων τοῖς τεκοῦσι Id. Pers. 245 (troch.): ὁ τεκών the father, Id. Ch. 690, S. OC 1108; ἁ τεκοῦσα the mother, A. Th. 926 (lyr.), cf. Ch. 133, etc. (rarely ἡ τίκτουσα, S. OT 1247, El. 342); in Prose, Lys. 10.8; ἡ τ. αὐτόν his mother, Hdt. 1.116; ὅ τʼ ἐκεῖνον τεκών E. El. 335.
    • 6 freq. in Medic. and other Prose, of women, τίκτουσι ῥηϊδίως Hp. Aër. 5, cf. Sor. 2.54, al., Gal. 16.670; κόρον ἔτεκε IG 42(1).121.5, cf. 21 (Epid., iv B.C.).
  • II of female animals, bear young, breed, of mares, Il. 16.150, 20.225; of cows, Hes. Op. 591; of sheep, Od. 4.86, etc.; τὰς τετοκυίας τοκάδας PCair.Zen. 292.305, cf. 710.4 (iii B.C.); ἐὰν τέκῃ ἵππος ib. 635.2 (iii B.C.); of the hare, τὰ μὲν τέτοκε, τὰ δὲ τίκτει, τὰ δὲ κύει X. Cyn. 5.13; of birds, hatch, Il. 2.313; ᾠὰ τ. lay eggs, Hdt. 2.68, Ar. Fr. 185, Arist. GA 718b23, etc.; of fish, spawn, Id. HA 568a16, Gal. 6.718, etc.
  • III of the earth, bear, produce, ἔμπεδα μῆλα (sheep) Od. 19.113; ἡ γῆ . . τίκτουσα ποίαν E. Cyc. 333:—Med., γαῖαν . ., ἣ τὰ πάντα τίκτεται A. Ch. 127, cf. Fr. 44.4:—Pass., τίκτεσθαι δὲ φόρους γᾶς . . εὐχόμεθʼ ἀεί Id. Supp. 674 (lyr.).
  • IV metaph., generate, engender, produce, λέγω τὴν χώρην λιμὸν τέξεσθαι Hdt. 7.49; ἐπειχθῆναι πρῆγμα τίκτει σφάλματα ib. 10.ζ; of impiety, τὸ γὰρ δυσσεβὲς ἔργον μετὰ μὲν πλείονα τίκτει A. Ag. 759 (lyr.), cf. 763 (lyr., cf. supr. I.1), Ch. 805 (lyr.); ἡ ἐπιθυμία τ. ἁμαρτίαν Ep.Jac. 1.15; μὴ θράσος τέκῃ φόβον A. Supp. 498; of Night as the mother of Day, τῆς . . τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης Id. Ag. 279; ὃν αἰόλα νὺξ . . τίκτει . ., Ἅλιον αἰτῶ S. Tr. 95 (lyr.): generally, τ. [νόμους] Id. OT 870 (lyr.); χάρις χάριν γάρ ἐστιν ἡ τίκτουσʼ ἀεί Id. Aj. 522; τ. ἀοιδάς E. HF 767 (lyr.); ὕδωρ δὲ πίνων οὐδὲν ἂν τέκοι σοφόν Cratin. 199; τ. ῥήματα Ar. Ra. 1059 (anap.); also in Prose, νουσήματα Hp. Hum. 12; ἃ ἀεὶ τίκτει πόλεμον καὶ ἔχθραν Pl. R. 547a; πολλοὺς καὶ καλοὺς λόγους Id. Smp. 210d; [δὰς] πῦρ τέξεται X. Cyr. 7.5.23, etc.:—Pass., τῷδε κέρδει (sic codd.) κέρδος ἄλλο τίκτεται A. Th. 437. (τίκτω fr. τί-τκ-ω redupl. fr. τεκ (τέκνον, etc.).)

τίκτω, erzeugen, Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 2. Aufl. S. 198 ; fut. τέξω, Od. 11.249, H.h. Merc. 493, gew. τέξομαι, Il. 19.99 H.h. Apoll. 101 Hes. Th. 469, 898 ; poet. τεκοῦμαι, τεκεῖσθαι, H.h. Ven. 127, welche Form Buttmann ausf. gr. Gramm. 1 p. 406 bezweifelt, so wie τεξείεσθε bei Arat. Phaen. 124 ; aor. ἔτεκον, perf. τέτοκα, τετοκυῖα, Hes. O. 593 ; unattisch ist τέτεγμαι, ἐτέχθην, die sich bei Hippocr., Anacr. 36.8, 38.1, Pausan. u. a.Sp., wie NT Matth. 2.2 finden ; τέτογμαι nur bei Synes.; ἔτεξα ist selten, s. Lobeck Phryn. p. 743 ; die Dichter brauchen das med. τίκτομαι gleichbedeutend mit dem act., Aesch. bei Ath. XIII.600b ; τέξασθαι, Hes. Th. 889, zw.; häufiger aor.2 ἐτεκόμην, τεκέσθαι, Hom.
Gew. von der Mutter, gebären, τέκνα, παῖδα, υἱόν, oft Hom., τινί, einem Vater ein Kind gebären, auch ὑπό τινι, Il. 2.714, 728, 742, 5.313, 7.469, 14.492 ; ἔκ τινος, Isae. 3.15 ; παρά τινος, Luc. Alex. 42 ; παρά τινι, Eur. El. 62 ; Plut. Pericl. 24 ; παῖδα τέξεται Pind. P. 9.59 ; ἡ τεκοῦσα, die Mutter, Aesch. Spt. 909, Eum. 441 ; oft Soph. u. A., auch praes., ἡ τίκτουσα, Soph. El. 334, O.R. 1247 ; ὥσπερ ἡ τίκτουσʼ ἐγώ El. 523 ; in Prosa, μακάριόν σε ἡ μήτηρ ἔτικτεν, Plat. Charmid. 158b ; – vom Vater, erzeugen, oft bei Hom., Il. 6.206 Ἱππόλοχος δʼ ἔμʼ ἔτικτε, Od. 14.174 ὃν τέκʼ Ὀδυσσεύς, Od. 4.387 τὸν δέ τʼ ἐμόν φασιν πατέρʼ ἔμμεναι ἠδὲ τεκέσθαι, das medium Homerisch statt des activ.; Il. 13.450 sqq. Ζηνός, ὃς πρῶτον μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον· μίνως δʼ αὖ τέκεθʼ υἱὸν ἀμύμονα Δευκαλίωνα, Δευκαλίων δʼ ἐμὲ τίκτε. Vgl. Lehrs Aristarch. ed. 2 n. 155. Hes. im act. Th. 208, 281, im med. frg. 32.1 ; Eur. I.A. 938 ; τίκτει ὁ θρῴσκων Aesch. Eum. 630 ; ὁ τεκών, der Vater, Ch. 679 ; vgl. Soph. O.C. 1110 u. Eur. El. 335. – Von beiden Eltern zusammen, Il. 22.234, 481, 486, 24.727, Od. 7.55, 23.61 ; Hes. Th. 45 ; οἱ τεκόντες, die Eltern, Eur. Ion 51 ; Aesch. Spt. 49 ; Soph. O.R. 999 u. einzeln auch in Prosa. – Auch von Tieren, Junge bringen, werfen, von einer Stute, Il. 16.150, 22.225, μῆλα Ol. 4.86, 19.113 ; von einer Kuh Hes. O. 593 ; vom Hasen, τὰ μὲν τέτοκε, τὰ δὲ τίκτει, τὰ δὲ κύει, Xen. Cyn. 5.13 ; von Vögeln, Il. 2.313 ; ὠὰ τίκτειν, Eier legen, Her. 2.68 u. Sp. – Von Früchten, καρπόν Ar. Nub. 1103 ; ἡ γῆ τίκτουσα ποίαν Eur. Cycl. 332 ; γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται Aesch. Ch. 127. – Uebh. hervorbringen, verursachen, λέγω τὴν χώρην λιμὸν τέξεσθαι Her. 7.49 ; τὸ δυσσεβὲς ἔργον μετὰ μὲν πλείονα τίκτει Aesch. Ag. 760, vgl. vs. 763 und Ch. 794 ; φύλαξον μὴ θράσος τέκῃ φόβον Suppl. 493 ; καὶ τῷδε κέρδει κέρδος ἄλλο τίκτεται Spt. 419 ; χάρις χάριν γάρ ἐστιν ἡ τίκτουσʼ ἀεί Soph. Aj. 518 ; αὐδῶ μὴ τίκτειν σʼ ἄταν ἄταις El. 228 ; ῥήματα Ar. Ran. 1057 ; μέλη Eur. Suppl. 192 ; ἐξ ὑγροῦ πῦρ τέτοκας Mel. 51 (V.176); in Prosa, ἃ γενόμενα ἀεὶ τίκτει πόλεμον καὶ ἔχθραν Plat. Rep. VIII.547a ; ἵνα πολλοὺς καὶ καλοὺς λόγους τίκτῃ Symp. 210d ; πῦρ τέξεται, sie wird eine Feuersbrunst erregen, Xen. Cyr. 7.5.23 ; Sp., wie Plut.

τίκτω

[for τι-τκ-ω,

redup. fr. τ(ε)κ-.]

2 sing. fut. τέξεις Od. 11.249.

Aor. τέκον Il. 1.418, Il. 18.55, Il. 22.87, Il. 24.210, 255, 493.

2 sing. ἔτεκες Il. 1.352. τέκες Il. 5.875.

3 sing. ἔτεκε Il. 2.728, Il. 6.196, 199, Il. 7.469, Il. 16.150, Il. 24.562 : Od. 2.131, Od. 7.63, Od. 11.262, 307. τέκε Il. 1.36, Il. 2.313, Il. 5.313, Il. 6.22, Il. 8.304, Il. 10.404, Il. 13.450, Il. 14.492, Il. 16.175, Il. 19.413, Il. 20.240, Il. 21.159, Il. 24.540, etc. : Od. 1.71, Od. 3.95, Od. 7.198, Od. 10.139, Od. 12.125, Od. 14.174, Od. 15.364, Od. 16.119, Od. 19.355, etc.

1 pl. τέκομεν Il. 22.485, Il. 24.727.

3 pl. ἔτεκον Il. 20.225. τέκον Od. 7.55.

3 sing. subj. τέκῃ Od. 19.266.

3 pl. τέκωσι Od. 8.554.

3 sing. opt. τέκοι Il. 13.826.

3 pl. τέκοιεν Od. 4.64.

Pple. τεκών Od. 16.120.

Fem. τεκοῦσα Il. 1.414 : Od. 12.134.

Infin. τεκέειν Il. 24.608.

Mid. Fut. infin. τέξεσθαι Il. 19.99.

3 sing. aor. τέκετο Il. 2.741, Il. 4.59, Il. 5.154, Il. 6.154, Il. 13.451, Il. 14.434, Il. 20.215, Il. 22.48, etc. : Od. 15.249.

1 pl. τεκόμεσθα Il. 22.53 : Od. 23.61, Od. 24.293.

Infin. τεκέσθαι Il. 22.481 : Od. 4.387, Od. 22.324.

To give existence to (living beings).

• • 1

    Of the father, to beget : ὃν τίκτε Φυλεύς Il. 2.628. Cf. Il. 5.547, Il. 6.155, Il. 11.224, Il. 13.450, etc. : Od. 4.64, Od. 7.63, Od. 14.174, Od. 15.243, etc.

    In mid. : πρεσβυτάτην με τέκετο Κρόνος Il. 4.59. Cf. Il. 2.741, Il. 5.154, Il. 6.154, etc. : Od. 4.387, Od. 15.249.

    Of Zeus as the father of rivers.

    In mid. : Ξάνθου, ὃν τέκετο Ζεύς Il. 14.434= Il. 21.2= Il. 24.693.

    Of a river : Ἀξιοῦ, ὃς τέκε Πηλεγόνα Il. 21.159. Cf. Od. 3.489= Od. 15.187.

    In mid. : Ἀλφειοῦ, ὃς τέκετʼ Ὀρτίλοχον Il. 5.546.

    Of Ocean : τὴν Ὠκεανὸς τέκεν Od. 10.139.

  • 2

    Of the mother

  • • a

      To conceive : ἥ μιν ὑπʼ Ἀγχίσῃ τέκεν Il. 5.313. Cf. Il. 2.513, 714, 728, 820, Il. 7.469, Il. 14.444, etc.: Od. 1.71, Od. 19.266.

      In mid. Il. 2.742.

      Of Ποδάργη Il. 16.150.

    • b

      To bear : τὸν τέκε Λητώ Il. 1.36. Cf. Il. 1.352, Il. 2.658, Il. 6.196, Il. 10.404, Il. 13.826 (be called my mother), Il. 14.318, etc. : Od. 2.131, Od. 3.95, Od. 7.198, Od. 11.249, Od. 14.202, Od. 15.364, etc.

      Absol. : τί νύ σʼ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα; Il. 1.414.

      In mid. Il. 15.187, Il. 19.99, Il. 22.48 : Od. 22.324.

      Of a bird : μήτηρ [νεοσσῶν] ἐνάτη ἦν, ἣ τέκε τέκνα Il. 2.313= 327.

      Of mares Il. 20.225.

      Of sheep Od. 4.86, Od. 19.113.

      Of the earth Il. 2.548.

      Of the sea Il. 16.34.

      Of a lake Il. 2.865.

  • 3

    Of both parents, to engender, give life to : ὃν τέκομεν σύ τʼ ἐγώ τε Il. 22.485. Cf. Il. 22.234, Il. 24.727 : Od. 7.55, Od. 8.554.

    In mid. Il. 22.53 : Od. 23.61, Od. 24.293.

τίκτω (impf. τίκτʼ(ε), (ἔ)τικτε(ν): aor. ἔτεκον, τέκες, τέκ(ε), (ἔ)τεκε(ν); τέκοι; τεκοῖς(α); τεκεῖν, τεκέμεν: med. fut. pro act., τέξει, -εται: aor. τέκετο; τέκωνται.)

• • a act., of mother, give birth to (παρθένος) · ἔτεκε λαγέτας υἱούς (Boehmer: ἃ τέκε codd.) O. 1.89 (Πιτάναν) · ἃ λέγεται Εὐάδναν τεκέμεν O. 6.30 ἃ δὲ τίκτε θεόφρονα κοῦρον O. 6.41 παῖδα, τὸν Εὐάδνα τέκοι O. 6.49 Μετώπα, πλάξιππον ἃ Θήβαν ἔτικτεν O. 6.85 τέκεν γόνον ὑπερφίαλον μόνα P. 2.42 παῖς, ὅνπερ μόνον ἀθανάτα τίκτεν Θέτις P. 3.101 “υἱὸς, τόν ποτʼ Εὐρώπα τίκτε” P. 4.46 ὅν ποτε Κρέοισʼ ἔτικτεν P. 9.16 “τόθι παῖδα τέξεται” P. 9.59 τέκε οἱ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα δαίφρων ἐν μόναις ὠδῖσιν Ἀλκμήνα διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν P. 9.84 ὃν Ψαμάθεια τίκτʼ ἐπὶ ῥηγμῖνι πόντου N. 5.13 τὸν ἀδείμαντον Ἀλκμήνα τέκεν παῖδα I. 1.12 τοὺς Μεγάρα τέκε οἱ Κρεοντὶς υἱούς (Morel.: οἱ τέκε codd.) I. 4.64 δῖον ἔνθα τέκες Αἰακὸν I. 8.21 πεπρωμένον ἦν φέρτερον πατέρος ἄνακτα γόνον τεκεῖν ποντίαν θεόν I. 8.33 ἁ δὲ τὰς χρυσάμπυκας ἀγλαοκάρπους τίκτεν ἀλαθέας ὥρας fr. 30. 6. ἔνθα τεκοῖσʼ εὐδαίμον ἐπόψατο γένναν fr. 33d. 10. “ἔδοξ[ε γὰρ] τεκεῖν πυρφόρον ἐρι[ (sc. Ἑκάβα: cf. Apollod., 3. 148, ἔδοξεν Ἑκάβη καθʼ ὕπνους δαλὸν τεκεῖν διάπυρον, τοῦτον δὲ πᾶσαν ἐπινέμεσθαι τὴν πόλιν καὶ καίειν) Πα. 8A. 20. Τήνερον ἔτεκ[ε ]κόρα μιγεῖσʼ ὠκεανοῦ Pae. 9.42 υἱὸν ἔτι τέξ[ε]ι Pae. 10.21 καὶ τέκ εὔδοξο[ν Δ. 2. 30.
  • b of father, beget Ῥόδῳ ποτὲ μιχθεὶς τέκεν ἑπτὰ παῖδας O. 7.71 παῖδας ὧν εἷς μὲν Κάμιρον πρεσβύτατόν τε Ἰάλυσον ἔτεκεν Λίνδον τʼ O. 7.74 “τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν;” P. 9.33 and so med., of unnatural birth, ὃς καὶ τυπεὶς ἁγνῷ πελέκει τέκετο ξανθὰν Ἀθάναν fr. 34.
  • c act. & med., met., produce αὐδάσομαι ἐνόρκιον λόγον τεκεῖν μή τινʼ πόλιν ἄνδρα μᾶλλον εὐεργέταν O. 2.93 “γένος, οἵ κεν τέκωνται φῶτα” P. 4.52 νεόπολίς εἰμι· ματρὸς δὲ ματέρʼ ἐμᾶς ἔτεκον ἔμπαν πολεμίῳ πυρὶ πλαγεῖσαν (alia alii coni., velut ἔπιδον G-H: sed haec ad Teum potius quam ad Athenas spectare vidit S. Radt: “sie hätten . . . das zerstörte Teos wieder neu gegründet”) Pae. 2.29

τίκτω (root τεκ, cf. τέκτων, τέχνη), fut. τέξεις, aor. 2 ἔτεκον, τέκεν, mid. fut. inf. τέξεσθαι, aor. 2 τεκόμην: give birth to, bear, bring forth, also of the father, beget; the mid., too, is said of either parent, Il. 2.741, 742, Od. 24.293.

τίκτω Root !τεκ

• • Ito bring into the world; of the father, to beget, of the mother, to bring forth, Hom., Attic; so also in Mid., Il.; οἱ τεκόμενοι of the mother, Aesch.
  • • 2the 3rd pl. aor2 τέκον, ἔτεκον is used of both parents, Hom.: hence οἱ τεκόντες the parents, Aesch., Soph.
    • 3separately, ὁ τεκών the father, Aesch.; ἡ τεκοῦσα the mother, Aesch.; and as Subst., c. gen., ὁ κείνου τεκών Eur.
  • IIof female animals, to bear young, breed, Hom.; ὠιὰ τ. to lay eggs, Hdt.
  • IIIof vegetable produce, to bear, produce, [γαῖα τίκτει ἔμπεδα μῆλα Od.:—so in Mid., γαῖαν ἣ τὰ πάντα τίκτεται Aesch.
  • IVmetaph. to generate, produce, τὸ δυσσεβὲς ἔργον πλείονα τίκτει Aesch.; of Night as the mother of Day, τῆς τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης Aesch.; τ. ἀοιδάς Eur.; πόλεμον Plat.