τίλλω
τίλλω, to pluck
τίλλω, Il. 22.78, etc.: fut. τῐλῶ (ἀπο-) Cratin. 123, (παρα-) Ar. Eq. 373: aor. ἔτῑλα Theoc. 3.21, (ἀπ-) Ar. Lys. 578. Fr. 686: pf. τέτιλκα PCair.Zen. 782 (b.). 121 (iii B.C.):—Med., Ep. impf. τιλλέσθην Il. 24.711: fut. τῐλοῦμαι (παρα-) Men. 363.5:—Pass., aor. ἐτίλθην Ar. Nu. 1083: 2 aor. ἐτίλην [ῐ] LXX Da. 7.4; 3 sg. imper. τιλήτωι PFay. 131.18 (iii/iv A.D.); part. τειλείς (i.e. τιλ-) PFlor. 322.36 (iii A.D.): pf. τέτιλμαι LXX Is. 18.7, (ἐκ-) Anacr. 21.10, (ἀπο-) Anaxil. 22.20, (παρα-) Ar. Ra. 516:—
- pluck or pull out hair, etc., πολιὰς δʼ ἄρʼ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσί, τίλλων ἐκ κεφαλῆς Il. 22.78; τίλλε κόμην ib. 406; τρίχας Men. Epit. 271, Her. 5; ἐρέβινθον PCair.Zen. 719.6 (iii B.C.); τ. στάχυας καὶ ἐσθίειν Ev.Matt. 12.1; τ. χόρτον τοῖς κτῆσι PFlor. 321.47 (iii A.D.):— Med., χαίτας τίλλεσθαι pluck out oneʼs hair, Od. 10.567.
- 2 with acc. of that from which the hair or feathers are plucked, τίλλειν πέλειαν, of birds of prey, 15.527, cf. Hdt. 3.76; κίρκον εἰσορῶ . . χηλαῖς κάρα τίλλοντα A. Pers. 209; τίλλουσι τὴν γλαῦκα, of small birds attacking the owl, Arist. HA 609a15; so of the cuckoo, ib. 618a29 (Pass.); as a description of an idle fellow, τίλλων ἑαυτόν Ar. Pax 546, cf. Ra. 428; of a cook, pluck a fowl, Eub. 150.5, cf. Plu. Apophth. Lac. 2.233a; also τ. λαγών Ar. Fr. 212; τ. πλάτανον pluck its leaves off, Plu. Them. 18; τὸν στέφανον τῖλαί με κατʼ αὐτίκα λεπτὰ ποησεῖς Theoc. l.c.; κῴδια τ. PPetr. 2 p.108 = 3p.78 (iii B.C.); also, pluck live sheep, instead of shearing, τοῖς τίλλουσιν τὰ ὑποδίφθερα (sc. πρόβατα) PCair.Zen. 430.3 (iii B.C.), cf. Suid. s.v. πεκτῆρες:—Pass., have oneʼs hair plucked out, Ar. Th. 593; τέφρᾳ τιλθῆναι, as a punishment of adulterers, Id. Nu. 1083; v. παρατίλλω, τέφρα.
- 3 c. acc. cogn., τίλματα τ. Plu. Aud. 2.48b, cf. Herod. 2.70.
- 4 τ. μέλη pluck the harp-strings, play harp-tunes, Cratin. 256 (lyr.).
- 5 pick so as to extract fibre, τετίλκασι στιππύου δέσμας σ PCair.Zen. l.c.
- 6 νεφέλιον παρατεταμένον καὶ τιλλόμενον cirrous, Thphr. Sign. 43.
- II since tearing the hair was a usual expression of sorrow, τίλλεσθαί τινα tear oneʼs hair in sorrow for any one, τόν γʼ ἄλοχός τε φίλη καὶ πότνια μήτηρ τιλλέσθην Il. 24.711: without acc., τιλλόμενοι καὶ κλαίοντες Phld. Ir. p.36 W.
- III metaph., pluck, vex, annoy, Anacr. 13B; στέφανον τ., = τοὺς νόμους λυμαίνεσθαι, Pythag. ap. Porph. VP 42:—Pass., ὑπὸ συκοφαντῶν τίλλεσθαι, with allusion to a birdʼs feathers, Ar. Av. 285. (Not found in Att. Prose.)
τίλλω (impf. ἔτιλλον, f. inus., ao. ἔτιλα [ῑ], pf. inus. ; pass. ao. ἐτίλθην, pf. τέτιλμαι) arracher poil à poil, feuille à feuille, etc., d’où :
1 épiler, avec l’acc. soit de l’objet qu’on enlève : κόμην, Il. 22, 406 ; ou τρίχας, Il. 22, 78 ; Luc. J. voc. 10, arracher les cheveux un à un ; soit de la pers. ou de la ch. sur qui se fait l’action : τ. κάρα, Eschl. Pers. 209, arracher les cheveux ; τ. πέλειαν, Od. 15, 527, arracher les plumes d’une colombe, en parl. d’oiseaux de proie ; τ. γλαῦκα, Arstt. H.A. 9, 1, 15, arracher les plumes d’une chouette ; ἑαυτόν, Ar. Pax 546, s’arracher les cheveux ou les poils en parl. d’un homme désespéré ||
2 effeuiller : στέφανον, Thcr. Idyl. 3, 21, une couronne ; πλάτανον, Plut. Them. 18, ôter les feuilles d’un platane ||
3 fig. cribler de piqûres, taquiner, harceler, Anacr. 34 ; au pass. Ar. Av. 285 ||
Moy.
1 épiler sur soi : χαίτας, Od. 10, 567, s’arracher les cheveux de chagrin ||
2 s’arracher les cheveux de douleur : τινά, Il. 24, 711, pour la perte de qqn ||
➳ Prés. part. fém. dor. τίλλοισα, Thcr. Idyl. 2, 54.
1. act. plukken, uittrekken:
2. med. refl. zich (de haren) uittrekken:
3. pass. onthaard worden, geëpileerd worden.
τίλλω, rupfen, raufen, zupfen, ausraufen ; πολιὰς δʼ ἄρʼ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσίν, τίλλων ἐκ κεφαλῆς, Il. 22.78 ; μήτηρ τίλλε κόμην, 406 ; vom Habicht, ἐν δὲ πόδεσσιν τίλλε πέλειαν ἔχων, Od. 15.527 ; κίρκον εἰσορῶ χηλαῖς κάρα τίλλοντα, Aesch. Pers. 205 ; ἑαυτόν, Ar. Pax 538 ; Λυδιστὶ τιλλουσῶν μέλη, Cratin. bei Ath. XIV.638f, die Haare am Leibe ausrupfen ; öfter im med., γόων τίλλοντό τε χαίτας, Od. 10.567 ; auch mit dem accus. der Person, um derentwillen man sich das Haar rauft, sie betrauernd, Einen durch Haare ausraufen betrauern, πρῶται τόν γʼ ἄλοχός τε φίλη καὶ πότνια μήτηρ τιλλέσθην, Il. 24.711 ; vgl. κόπτεσθαι u. τύπτεσθαι ; einzeln bei Folgdn. – Uebh. pflücken, abpflücken, abreißen ; zerreißen, Theocr. 3.21 ; u. übertr., zerren, necken, plagen, τίλλεσθαι ὑπὸ τῶν συκοφαντῶν, Ar. Av. 285 ; τίλματα, zerzausen, von Hunden, Plut. de audit. g.E.
τίλλω
- 1
To pluck out or tear (one’s hair) : πολιὰς τρίχας τίλλων ἐκ κεφαλῆς Il. 22.78. Cf. Il. 22.406.
In mid. Od. 10.567.
- 2
To tear one’s hair in sorrow for.
In mid. : τὸν τιλλέσθην Il. 24.711.
- 3
To pluck or tear the feathers from : τίλλε πέλειαν Od. 15.527.
- 1
τίλλω , ipf. τίλλε, mid. ipf. τιλλέσθην, -οντο: pluck out, mid., oneʼs own hair; w. acc. of the person mourned for in this way, Il. 24.711.
τίλλω
- Ito pluck or pull out hair, Lat. vello, Il.; so in Mid., χαίτας τίλλεσθαι to pluck out oneʼs hair, Od.
- 2with acc. of that from which the hair or feathers are plucked, τίλλειν πέλειαν Od.; κάρα τ. Aesch.; τ. πλάτανον to pluck its leaves off, Plut.:— Pass. to have oneʼs hair plucked out, Ar.
- IIMid., τίλλεσθαί τινα to tear oneʼs hair in sorrow for any one, Il.
- IIImetaph. to pluck, vex, annoy, Lat. vellicare, Pass., Ar.