ταγέω
ταγέω, to be ruler
τᾱγ-έω,
- to be ruler, ἁπάσης Ἀσίδος A. Pers. 764.
ταγέω-ῶ [ᾱ] (seul. prés. inf.) commander à, gén. Eschl. Pers. 764.
Étym. ταγός.
ταγέω, [ᾱ], Beherrscher, Anführer sein, τινός, Aesch. ἕνʼ ἄνδρα πάσης Ἀσιδος ταγεῖν Pers. 750.
ταγέω
τᾱγέω,
- to be ruler, ἁπάσης Ἀσίδος τ. Aesch.