ταγηνιστός
ταγηνιστός, fried
τᾰγην-ιστός, ή, όν,
- fried, ἰχθύες Alex. 50, cf. Gal. 6.812; [ᾦά] ib. 706.
ταγηνιστός, ή, όν [ᾰ] frit ou rôti dans la poêle, Alex. (Ath. 108).
Étym. vb. de ταγηνίζω ; cf. τηγανιστός.
ταγηνιστός, gebraten, geröstet, adj. verb. von ταγηνίζω, Ath.