ταρτημόριον
ταρτημόριον, τό, shortd. for τεταρτ-, Macho ap. Ath. 13.582e, BGU 1551.4 (iii B.C.), Hsch., Phot.; Dor. ταρτᾱμόριον Delph. 3(5).78, 82 (iv B.C.): also ταρτήμορον, τό, PCair.Zen. 776.12 (iii B.C.), BGU 1517.4, 1551.9 (iii B.C.), IG ΙΙ(2).287A 43, al. (Delos, iii B.C.), Inscr.Délos 444 B 105 (ii B.C.); ταρτημο[ . . IG 2(2).1496.207.
ταρτη·μόριον, ου (τὸ) c. δίχαλκον, Mach. (Ath. 582c) ||
➳ Dans une inscr. att. CIA. 2, 741, b, c, 13 (330 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 92, § 45, 15.
Étym. par aphérèse et dissimilat. p. *τεταρτημόριον de τέταρτος, μόριον ; pour la format. cf. τράπεζα p. *τετράπεζα.
ταρτημόριον, τό, = τεταρτημόριον ; Macho bei Ath. XIII.582d (v. 16); EM. 747.18.