τείνω

τείνω, Il. 16.365, etc.: fut. τενῶ Ar. Th. 1205, (ἀπο-) Pl. Grg. 458b, (ἐκ-) E. Med. 585: aor. ἔτεινα Il. 4.124, Ep. τεῖνα 3.261: pf. τέτᾰκα D.H. 19.12, etc., (ἀπο-) Pl. Grg. 465e:—Med., fut. τενοῦμαι (παρα-) Th. 3.46, (προ-) D. 14.5: aor. ἐτεινάμην, Ep. τειν-, A.R. 2.1043, 4.705, (προ-) Hdt. 9.34, (δι-) Antipho 5.46, Pl. Ti. 78b:—Pass., fut. τᾰθήσομαι (παρα-) Id. Ly. 204c: aor. ἐτάθην [ᾰ] S. Ant. 124 (lyr.), etc., Ep. τάθην Il. 23.375: pf. τέτᾰμαι Hes. Op. 549, etc.: plpf. 3sg. and pl. τέτατο, τέταντο, Od. 11.11, Il. 4.544; 3dual τετάσθην ib. 536:—

• stretch by force, pull tight, κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε Il. 4.124; ἐπʼ Ἀλεξάνδρῳ τείνοντα πάλαι τόξον A. Ag. 364 (anap.); ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας having tied the reins tight to the chariot-rail, Il. 5.262; ναὸς πόδα τείνας keeping the sheet taut, S. Ant. 716; κάλων τείνας οὔριον εὐφροσυνᾶν IG 14.793; οἱ ἀπείρως κατʼ εὐθὺ τείνοντες Sor. 1.73; τῷ ψιμύθῳ . . παρειήν make it (look) full, AP 11.374 (Maced.):—Med., τείνατο τόξα stretched his bow, A.R. 2.1043, cf. Orph. A. 589; of tendons, etc., Gal. 18(2).58, al.:—Pass., [ἱμὰς] ὑπʼ ἀνθερεῶνος . . τέτατο [the strap] was made tight, Il. 3.372; τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην 14.404; τέταθʼ ἱστία were stretched taut, Od. 11.11.
• • • 2 metaph., stretch or strain, ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος strain the issue of war even, Il. 20.101:—Pass., τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε 12.436, 15.413, cf. Hes. Th. 638; τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη the fight was strained, was intense, Il. 17.543; ἵπποισι τάθη δρόμος their pace was strained to the utmost, 23.375; τοῖσι δʼ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος they set off at full speed from the starting-line, ib. 758, Od. 8.121: τ. αὐδάν strain the voice, raise it high, A. Pers. 574 (lyr.):—Pass. also, exert oneself, be anxious, Pi. I. 1.49; ἀμφʼ ἀρεταῖς Id. P. 11.54.
    • 3 stretch out, spread, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ Il. 16.365; ἐπὶ νὺξ τέταται βροτοῖσι night is spread over them, Od. 11.19; ἀὴρ τέταται μακάρων ἐπὶ ἔργοις Hes. Op. 549; of light, αἴγλαν ἃ τέταται S. Ph. 831 (lyr.), cf. Pl. R. 616b; of sound, ἀμφὶ νῶτʼ ἐτάθη πάταγος S. Ant. 124 (lyr.); δίκτυα τ. X. Cyn. 6.9; ψυχὴν διὰ παντός Pl. Ti. 34b.
    • • b Gramm., lengthen a syllable, A.D. Pron. 55.1:—Pass., ib. 27.25, cf. II.1 fin.
    • 4 aim at, direct towards a point, prop. from the bow, ἐπὶ Τροίᾳ τ. τὰ θεῶν ἀμάχητα βέλη S. Ph. 198 (anap.): metaph., ἔς τινα τ. φόνον aim, design death to one, E. Hec. 263 (but τ. φόνον prolong murder, Id. Supp. 672); τ. λόγον εἴς τινα Pl. Phd. 63a:—Pass., ἐς σὲ τ. γλῶσσα E. Rh. 875; ἡ ἅμιλλα τέταται πρὸς τοῦτο Pl. Phdr. 271a, cf. Lg. 770d, R. 581b.
  • II stretch out in length, lay, ζυγὰ ἐπιπολῆς τ. Hdt. 2.96:—Pass., lie out at length, lie stretched, ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς Il. 13.655; ἐν κονίῃσι τετάσθην, τέταντο, 4.536, 544; ταθεὶς ἐνὶ δεσμῷ hanging stretched in chains, Od. 22.200; [φάσγανον] ὑπὸ λαπάρην τέτατο hung along or by his side, Il. 22.307; διὰ . . αἰθέρος . . τέταται extends, Emp. 135, cf. 100.2; τῶν ἐκ τῆς χώρας λεωφόρων εἰς τὴν πόλιν τεταμένων Pl. Lg. 763c; φλὲψ . . διὰ τοῦ κοίλου τείνεται Arist. HA 513b3: τεταμένος sts. becomes a mere Adj., long, αὐχένα . . τεταμένον τῇ φύσει, of birds, Id. PA 692b20; in Gramm., of a long vowel, PBouriant 8 i 1, 14.
  • • 2 stretch or hold out, present, τινὰ ἐπὶ σφαγάν E. Or. 1494 (lyr.); ἀσπίδα, δόρυ, AP 7.147 (Arch.), 720 (Chaerem.); τὴν χεῖρά τινι or ἐπί τι, A.R. 4.107, 1049:—Med., τείνεσθαι χέρε, γυῖα, δειρήν, oneʼs hands, etc., Theoc. 21.48, A.R. 1.1009, 4.127, etc.; συὸς τέκος Id. 4.705; ἑανούς ib. 1155.
    • 3 extend, lengthen, of Time, τὸν μακρὸν τ. βίον A. Pr. 537 (lyr.), cf. E. Med. 670; αἰῶνα Id. Ion 625; τόνδʼ ἐτεινάτην λόγον A. Ch. 510; μακροὺς τ. λόγους E. Hec. 1177; τί μάτην τείνουσι βοήν; (where others interpr. it like τ. αὐδάν, v. supr. I.2) Id. Med. 201 (anap.); πολλὰ μὲν τάλαινα πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ . . μακρὰν ἔτεινας A. Ag. 1296, cf. S. Aj. 1040.
• B intr., of geographical position, stretch out or extend, παρʼ ἣν (sc. λίμνην) τὸ . . ὄρος τείνει Hdt. 2.6; τὸ πρὸς Λιβύης . . ὄρος ἄλλο τείνει ib. 8; τ. μέχρι . . Id. 4.38; ἐς . . Id. 7.113; ἐπὶ . . X. Ages. 2.17; of a dress, ὑπὸ σφυροῖσι τ. E. Ba. 936; of a mountain, ὑψόθι τ. A.R. 2.354: of Time, ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον dragging out time, A. Pers. 64 (anap.):—rarely so in Pass., ὄρος τεταμένον τὸν αὐτὸν τρόπον Hdt. 2.8.
• • II exert oneself, struggle, ἐναντία τισί Pl. R. 492d; press on, hasten, οἱ δʼ ἔτεινον ἐς πύλας E. Supp. 720; δηλοῖ τοὖργον, οἷ τ. χρεών Id. Or. 1129; τὸ μὴ τείνειν ἄγαν S. Ant. 711; τ. ὥς τινα Ar. Th. 1205; ἔτεινον ἄνω πρὸς τὸ ὄρος X. An. 4.3.21; εὐθὺ Βαβυλῶνος Luc. Nec. 6; τὴν ἐπὶ τοῦ οὐρανοῦ Id. Icar. 22.
  • III extend to, reach, ἐπὶ τὴν ψυχήν Pl. Tht. 186c; ἐπὶ πᾶν Id. Smp. 186b; of the veins stretching from one point to another, Arist. HA 492a20, 513a2, al., cf. Pl. Ti. 65c, Diog.Apoll. 6.
  • • 2 tend, refer, belong to, τείνει ἐς σέ it refers to, concerns you, Hdt. 6.109, cf. 7.135, E. Ph. 435, Hipp. 797, etc.; ποῖ τείνει καὶ εἰς τί; to what does it tend? Pl. Cri. 47c, cf. Tht. 163a, D. 10.54; μηδαμόσε ἄλλοσε Pl. R. 499a; πρός τι Id. Smp. 188d, Prt. 345b; ἐς ταὐτόν Id. Cra. 439c.
    • 3 τείνειν πρός τινα or τι, come near to, to be like, Id. Tht. 169b, Cra. 402c; ἐγγύς τι τείνειν τοῦ τεθνάναι Id. Phd. 65a, cf. R. 548d. (Cf. τανύω, Skt. tanóti ‘stretch’, Lat. tendo, etc.)

τείνω, fut. τενῶ, aor. ἔτεινα, perf τέτακα, τέταμαι, aor. p. ἐτάθην, spannen, an-, ausspannen, ausdehnen, ausrecken ; τόξον, den Bogen spannen, Il. 4.124 u. öfter, wie Aesch. Ag. 355 (vgl. τανύω); βέλη, Soph. Phil. 198 ; ἡνία ἐξ ἄντυγος τείνειν, die Zügel fest anbinden, Il. 3.261, 5.262, 19.394 ; ἱμὰς τέτατο, der Riemen war straff angespannt, 3.372 ; τελαμῶνε τετάσθην, 14.404 ; ταθεὶς ἐνὶ δεσμῷ, Od. 22.200 ; ἱστία τέτατο, die Segel waren gespannt, 11.11 ; so Soph. ναὸς ὅς τις ἐγκρατὴς πόδα τείνας ὑπείκει μηδέν, Ant. 712 ; u. übertr., τὸ μὴ τείνειν ἄγαν, 707 ; auch ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ, Il. 16.365, wenn er ein Unwetter ausspannt, ausbreitet ; νὺξ τέταται βροτοῖσιν, Nacht ist ausgebreitet über den Menschen, Od. 11.19 ; ἀὴρ τέταται, die Luft ist ausgebreitet, Hes. O. 551. Vgl. noch φάρμακον τείνων ἀμφὶ γένυι, vom angelegten Zügel, Pind. Ol. 13.85. – der Länge nach hinstrecken, ὥς τε σκώληξ ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς, Il. 13.655 ; πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς, 21.119 ; ἐν κονίῃσι τετάσθην, τέταντο, 4.536, 544 ; vgl. ἐν στερροῖς λέκτροισι ταθεῖσα, Eur. Troad. 114 ; φάσγανον ὑπὸ λαπάρην τέτατο, das Schwert hing lang herab, Il. 22.307. – In die Länge ziehen und anspannen, übertr., εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, Il. 20.101, das Ziel des Krieges gleich anspannen oder etwa gleiche Bahnen zum Ziele des Sieges zumessen, d.i. beiden Parteien gleich günstig sein ; u. pass., τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε, 12.456, 15.413, Kampf u. Schlacht war ihnen gleich gespannt, d.i. es wurde von ihnen mit gleichem Glücke gekämpft ; vgl. Hes. Th. 638 ; ähnlich ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη, Il. 17.634, es spannte sich das Gefecht an, man kämpfte mit Anstrengung, Anspannung aller Kräfte, wie τείνειν αὐδήν, die Stimme anspannen, anstrengen, Aesch. Pers. 566 ; λόγον, die Rede ausdehnen, eine lange Rede halten, Ch. 503 ; vgl. ἀμφὶ νῶτʼ ἐτάθη πάταγος, mehr in räumlicher Beziehung zu nehmen, Soph. Ant. 124 ; μὴ τεῖνε μακράν, sc. λόγον, Aj. 1019 ; τί μάτην τείνουσι βοάν, Eur. Med. 201 ; vom Lichte, verbreiten, διὰ παντὸς τοῦ οὐρανοῦ καὶ γῆς τεταμένον φῶς, Plat. Rep. X.616b ; ἵπποισι τάθη δρόμος, der Lauf ward von den Pferden angespannt, d.i. sie strengten sich an im Lauf, Il. 23.375, während man ib. 758, Od. 8.121 einfacher nehmen kann : der Lauf erstreckte sich seiner Richtung nach. – Auch von der Zeit, αἰῶνα, das Leben hinziehen, ein langes Leben führen, Eur. Ion 625 ; βίον, Med. 670 ; Aesch. Ag. 1335 ; vgl. ἡδύ τι θαρσαλέαις τὸν μακρὸν τείνειν βίον ἐλπίσι, Prom. 535 ; ὡς μὴ μακροὺς τείνω λόγους, Eur. Hec. 1177 ; vgl. συχνοὺς τείνω τῶν λόγων, Plat. Gorg. 519e. Bei Ath. III.106c u. sonst vom Dehnen, Langsprechen einer Silbe. – Auf ein Ziel hinrichten, hinlenken, βέλη ἐπὶ Τροίᾳ, Soph. Phil. 198 ; φόνον εἴς τινα, Mordanschläge auf Einen richten, Eur. Hec. 263 ; τὸν νοῦν ἐπί τινι, Sp. – Häufig intr., zunächst
   a) vom Orte, sich erstrecken, ausdehnen, sich hinziehen ; besonders εἴς τι, sich wohin, bis zu einem Ziele erstrecken, Her. 4.38, 7.113, der so auch pass. sagt τὸ ὄρος τεταμένον τὸν αὐτὸν τρόπον, das Gebirge, das sich auf dieselbe Weise hinerstreckt, 2.8 ; τείνοντα χρόνον τρομέονται, die sich in die Länge ziehende Zeit, Aesch. Pers. 65.
   b) von Personen, auf Etwas zugehen, auf ein Ziel losstreben, τείνειν ὥς τινα, zu Einem hineilen, Ar. Thesm. 1205 ; τείνειν εἰς πύλας, Eur. Suppl. 720 ; ἔτεινον ἄνω πρὸς τὸ ὄρος, Xen. An. 4.3.21.
   c) auf Etwas gerichtet sein, sich worauf beziehen, worauf zielen, τείνει εἰς σέ, es geht auf dich, Her. 6.109 ; τὰ πρὸς τὴν ἀρετὴν τείνοντα, das auf die Tugend Bezug Habende, Plat. Polit. 308e ; εἰς σὲ τείνει τῶνδε διάλυσις κακῶν, Eur. Phoen. 438 ; ὥστε καὶ τοῦτο τοῦ ᾄσματος πρὸς τοῦτο τείνει, ὅτι, Plat. Prot. 345c, vgl. Symp. 188d ; εἰς σὲ τείνουσιν αὗται αἱ ᾠδαί, Lys. 205e ; ἡ πρὸς τὴν ὄνησιν τείνουσα πρᾶξις, Crat. 419b ; daher auch von Linien, ἀπὸ τῆς ἐκ γωνίας εἰς γωνίαν τεινούσης, Men. 85b ; τὰ μηδαμόσε ἄλλοσε τείνοντα ἢ πρὸς δόξαν καὶ ἔριν, Rep. VI.499a ; πρὸς σὲ μᾶλλον τείνει τὰ τοῦ ἡγεμόνος ἔργα ἢ πρὸς ἐμέ, Xen. Oec. 7.39. Aber auch τείνειν πρός τινα od. πρός τι = an Etwas hinanreichen, ähnlich sein, Plat. Crat. 402c ; ἐγγύς τι τείνειν τοῦ θανάτου, Phaed. 65a, vgl. Theaet. 169a.
   d) sich anspannen, anstrengen, Sp., wie auch das pass. gebraucht wird, ἀμφʼ ἀρεταῖς τέταμαι, Pind. P. 11.54 ; λιμὸν ἀμύνων τέταται, I. 1.49.

†τείνω

3 sing. aor. ἔτεινε Il. 4.124. τεῖνε Il. 3.261, 311.

3 pl. τεῖναν Il. 19.394.

3 sing. subj. τείνῃ Il. 16.365.

3 sing. opt. τείνειε Il. 20.101.

Pple. τείνας Il. 5.262, 322.

3 sing. aor. pass. τάθη Il. 23.375.

Pple. ταθείς Il. 13.655, Il. 21.119: Od. 22.200.

3 sing. pf. τέταται Od. 11.19.

3 sing. plupf. τέτατο Il. 3.372, Il. 12.436, Il. 15.413, Il. 17.543, 736, Il. 22.307, Il. 23.758: Od. 8.121, Od. 11.11.

3 dual τετάσθην Il. 4.536, Il. 14.404.

3 pl. τέταντο Il. 4.544.

(ἐν-.)

• • 1

    To stretch, put strain upon: τέταθʼ ἱστία Od. 11.11.

  • 2

    To draw or pull tight: ἡνία Il. 3.261, 311, Il. 19.394.

    Fig., with a reference to the rope of strife (cf. τανύω 7): τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο Il. 12.436 = Il. 15.413. Cf. Il. 17.543, 736, Il. 20.101.

    Sim.: ἵπποισι τάθη δρόμος (the pace was forced) Il. 23.375. Cf. Il. 23.758: Od. 8.121.

    To pull upon the string of (a bow), draw the string of (it) towards one, bend (it) (cf. τιταίνω 2): ἐπεὶ τόξον ἔτεινεν Il. 4.124.

  • 3

    To draw tight and secure, fasten in a state of tension: ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας Il. 5.262, 322.

  • 4

    To stretch out (a person), secure (him) outstretched: ταθεὶς ὀλοῷ ἐνὶ δεσμῷ Od. 22.200.

  • 5

    To stretch, dispose, arrange, put, set, place: φάσγανον, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο Il. 22.307. Cf. Il. 3.372, Il. 14.404.

    Sim.: ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ Il. 16.365. Cf. Od. 11.19.

  • 6

    To stretch (a person) on the ground, lay (him) low.

    In pass., to lie stretched out, be outstretched: τὼ ἐν κονίῃσι τετάσθην Il. 4.536. Cf. Il. 4.544, Il. 13.655 = Il. 21.119.

τείνω (τείνων; aor. τεῖνον: med. & pass. pf. τέτᾰμαι, -ᾰται; τετάσθαι: cf. τανύω.)

• • a extend φάρμακον πραὺ τείνων ἀμφὶ γένυι i. e. placing the bridle in the mouth of Pegasos O. 13.85 met., φιλέων δʼ ἂν εὐχοίμαν Κρονίδαις ἐπʼ Αἰολάδᾳ καὶ γένει εὐτυχίαν τετάσθαι ὁμαλὸν χρόνον (Lobel: τετάχθαι G-H.) Παρθ. 1. 13.
  • b med. & pass. pf., be excercised, intent cf. ἔγκειμαι. ξυναῖσι δʼ ἀμφʼ ἀρεταῖς τέταμαι P. 11.54 γαστρὶ δὲ πᾶς τις ἀμύνων λιμὸν αἰανῆ τέταται is intent upon I. 1.49
  • c in tmesis ἀνὰ δʼ ἱστία τεῖνον (v. ἀνατείνω) N. 5.51

τείνω (cf. tendo), aor. 1 ἔτεινα, τεῖνε, pass. perf. τέταται, plup. τέτατο, τετάσθην, aor. τάθη, pass. ταθείς: stretch, stretch out, extend, draw tight; of a bow, Il. 4.124; reins fastened tightly to the chariot rim (see cut No. 10), Il. 5.322; a sword hung by the baldric, Il. 22.307; a helmet-strap drawn under the chin, Il. 3.372. Metaph., λαίλαπα, pass., νύξ, πτόλεμος, Il. 16.365, Il. 17.736, Od. 11.19. ἵπποισι τάθη δρόμος, ‘was put forth,’ ‘exerted,’ Il. 23.375, 758. Cf. τανύω.

τείνω Root !ταν, cf. τανύω

• • Ito stretch by main force, to stretch to the uttermost, τόξον ἔτεινεν stretched it to its full, Il.; ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας having tied the reins tight to the chariot-rail, Il.:—Pass., [ἱμὰς τέτατο the strap was made tight, Il.; ἱστία τέτατο the sails were stretched, Od.:—absol., μὴ τείνειν ἄγαν not to strain the cord too tight, Soph.
  • • 2metaph., ἶσον τείνειν πολέμου τέλος to strain the even tug of war, Il.:—Pass., ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο Il.; ἵπποισι τάθη δρόμος their pace was strained to the utmost, Il.: also, to exert oneself, be anxious, Pind.
    • 3to stretch out, spread, Ζεὺς λαίλαπα τείνει Il.; νὺξ τέταται βροτοῖσιν night is spread over mankind, Od.; so, of light, τέτατο φάος Soph.; of sound, ἀμφὶ νῶτʼ ἐτάθη πάταγος Soph.
    • 4to aim at, direct towards a point, properly from the bow, τείνειν βέλη Soph.: then, metaph., τ. φόνον εἴς τινα to aim death to one, design it for him, Eur.; τ. λόγον εἴς τινα Plat.
  • IIto stretch out in length, Hdt.:—Pass. to lie out at length, lie stretched, ταθεὶς ἐπὶ γαίηι Il.; ταθεὶς ἐνὶ δεσμῶι lying stretched in chains, Od.
  • • 2to stretch or hold out, present, τινὰ ἐπὶ σφαγάν Eur.:—Mid., τείνεσθαι χέρε to stretch out oneʼs hands, etc., Theocr.
    • 3to extend, lengthen, of Time, Aesch., Eur.; τείνειν λόγον Aesch.
• Bintr., of geographical position, to stretch out or extend, Hdt., Xen.:—of Time, τείνοντα χρόνον lengthening time, Aesch.
• • IIto exert oneself, struggle, ἐναντία τινί Plat.: to hurry on, hasten, Eur., Xen.
  • IIIto extend to, reach, Lat. pertinere, ἐπὶ τὴν ψυχήν Plat.
  • • 2to tend, refer, belong to, Lat. spectare ad, τείνει ἐς σέ it refers to, concerns you, Hdt., Eur., etc.; ποῖ τείνει; to what tends it? Plat.; ἐγγύς τι τείνειν τοῦ θανάτου Plat.