τεινεσμός
τεινεσμός, a vain endeavour to evacuate
τεινεσμ-ός, ὁ, (τείνω)
- a vain endeavour to evacuate, Hp. Aph. 7.27, Epid. 1.5 (pl.), Sor. 2.12, Gal. 8.383 (pl.).
τεινεσμός, οῦ (ὁ) sensation douloureuse dans les intestins, Hpc. Aph. 1259 ; Epid. 1, 943.
Étym. τείνω.
τεινεσμός, ὁ, gespannter, harter Leib, Hartleibigkeit, Medic. u. Nic. Al. 382.