τερέτισμα
τερέτισμα, a whistling, trilling
τερέτ-ισμα, ατος, τό,
- a humming, twanging, φορμίγγων Diog. ap. D.L. 6.104 (alluding to E. Fr. 200), Luc. Nigr. 15, AP 7.612, cf. 11.352 (both Agath.); chirruping of cicadas, Hsch.
- II metaph., a mere sound or twittering, τερετίσματα τὰ εἴδη (the Platonic ideas) Arist. APo. 83a33; τὰ συνήθη ταῦτα τ. the ordinary prattle, Procop.Gaz. Ep. 33; τὸ πόημα οὐχ ὡς τ. καὶ κροῦμα νοοῦμεν Phld. Po. 2 p.228 H.
τερέτισμα, ατος (τὸ) gazouillement d’oiseau, d’où :
1 accords d’un instrument, Anth. 7, 612 ; 11, 352, ou chant fredonné, Luc. Nigr. 15 ; d’où en gén. vain son, musique agréable, fig. Arstt. An. post. 1, 22, 4 ||
2 babil, causerie, Clém. 300.
Étym. τερετίζω.
τερέτισμα, τό, = τερετισμός ; Luc. Nigr. 15 ; ἀντίτυπον, Agath. 68 (XI.352); φορμίγγων, 91 (VII.612).
τερέτισμα
from τερετίζω
τερέτισμα, ατος, τό,
- a whistling, trilling, Anth.