τερματίζω
τερματίζω, limit, bound
τερμ-ᾰτίζω,
- limit, bound, Str. 9.4.2; make an end of, finish, τι S.E. M. 10.102; τρεῖς δεκάδας Epigr.Gr. 539 (Phanagoria):— Pass., τ. εἰς τὸ ἄδηλον Hippod. ap. Stob. 4.34.71, cf. Ruf. Anat. 38, Gal. 14.794, Vett.Val. 245.10:—Med., have as oneʼs end, γῆρας τ. βαρύ E. Fr. 952 cod.Orion. (ἑρμ- Nauck).
τερματίζω [ᾰ]
1 limiter, borner, Str. 425 ; fig. au pass. Hippodam. (Stob. 534, 41) ||
2 mettre fin à, finir, acc. Sext. M. 10, 102.
Étym. τέρμα.
τερματίζω, begrenzen ; ψαῦσιν, S.Emp. adv.phys. 2.102 ; Strab.; VLL.