τερθρεία

τερθρ-εία, ἡ,

• use of extreme subtlety, hair-splitting, formal pedantry, Isoc. 10.4, Phld. Oec. p.75 J., Ph. 2.191, al.; τ. μυθική in religion, D.H. 2.19; of disputes about words, Gal. 8.637, UP 4.9; εἴ τις εἰς τὴν Στωϊκὴν τ. ἀπάγοι τὸν λόγον Procl. in Prm. p.534 S.
• • II = στρατεία 3, Phot., Suid.

τερθρεία, ἡ, Gaukelei, Blendwerk, Possen, bes. λόγων, spitzfindiges Geschwatz, Windbeutelei, VLL, Plut. u. a.Sp.; ῥητορική, S.Emp. adv.rhett. 22 ; übh. Täuschung, Betrug, DL. proœm. 17 ; μυθική, Dion.Hal. 2.19. – Einige alte Erkl. leiten es von τερατεία ab, Moeris.