τετεύχημαι
τετεύχημαι, von τεύχεα abgeleitet, bewaffnet sein, τετευχῆσθαι, Od. 22.104. S. τεύχω.
τετεύχημαι
pf. pass.
[app. formed fr. τεύχεα, though the stem is τευχεσ-.]
To have one’s harness on : τετευχῆσθαι γὰρ ἄμεινον Od. 22.104.