τετράχειρ
τετράχειρ, four-handed
τετράχειρ [ᾰ], χειρος, ὁ, ἡ,
- four-handed, of Apollo, IG 5(1).259 (Sparta), Zen. 1.54, Lib. Or. 11.204, Hsch. s.v. κυνακίας.
τετρά·χειρ, -χειρος (ὁ, ἡ, τὸ) à quatre mains, à quatre bras, Zénob. 1, 54.
Étym. τ. χείρ.
τετράχειρ, χειρος, ὁ, ἡ, vierhändig, Sp.; nach Zenob. 1.54 Apollo in Lazedämon.