τετράωτος
τετράωτος, with four ears
τετρᾰ-ωτος, ον,
- with four ears, Zen. 1.54; with four handles, ποτήριον Simarist. ap. Ath. 11.483a.
τετρά·ωτος, ος, ον, à quatre oreilles, c. à d. à quatre anses, Simarist. (Ath. 483a).
Étym. τ. οὖς.
τετράωτος, mit vier Ohren od. Handhaben, Ath. XI.483a.