τετραχορδικός
τετραχορδικός, of or belonging to the tetrachord
τετρᾰ-χορδικός, ή, όν,
- of or belonging to the tetrachord, Plu. Mus. 2.1145c.
τετρα·χορδικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne le tétracorde, Plut. M. 1145c.
Étym. τετράχορδον.
τετραχορδικός, ή, όν, das Tetrachord betreffend, διαιρέσεις, Plut. de mus. 38.