τετραχοίνικος

τετρᾰ-χοίνῐκος, ον,

• holding four χοίνικες, μέτρον POxy. 836 (i B.C.), cf. Dsc. 1.33, PFlor. 19.11 (iii A.D.), Eust. 1854.12, AB 342, etc.